Heer donderende spring-op Jehovah.
De zwarte pest! Is het de zwarte pest?
Nee, dat daar was geheel mijn schuld.
Ik zal je vertellen. Ik kan niet vertellen hoe het me spijt...
dat ik tegen je zusje ben aangelopen.
Tante Josephine, dit...
Stelletje schatjes zijn jullie.
Vooral jij.
Tante Josephine...
Maar laat ik me even voorstellen.
Nee, laat Klaus en ik hem voorstellen.
Dit... - 'Klaus en mij.'
Het geeft niet. Dit is...
Geeft niet?
Hou je me voor de gek, meisje?
Nou, misschien ligt het aan de nukken van een expert visser...
maar grammatica is het allerbelangrijkste...
...in deze wereld voor mij.
Echt waar?
Is ze wanhopig?
Het is de hele bal met was. De hele zooi en zwik.
Nou, zonder je goede grammatica...
zou de hele vervloekte schietwedstrijd op z'n achterste vallen over een theepot.
Nou, u kunt nogal een zin samenstellen.
Ik kan het opgooien en ook omlaag wrijven.
Dat hangt natuurlijk helemaal van u af, mams.
Kapitein Sham...
...tot uw dienst.
Hij liegt. Dat is Graaf Olaf.
Die verschrikkelijke man waar je me voor hebt gewaarschuwd? Waar? Wie?
Recht voor u. - Waar is hij dan?
Achter kapitein Sham? - Nee.
Ik zal hem eens wat laten zien. Ik geef hem de goeie oude 'Was op, was neer'.
Kapitein Sham is Graaf Olaf.
Ik wil dit niet nogmaals meemaken.
Kinderen van het koren!
Klaus!
Waarom deed je dat tegen deze arme man?
Het spijt me. Sorry.
Dat zal morgenvroeg pijn doen.
Oh, ik geef niets om dat geeft niets, mams.
Hij is slechts een jongen, net uit zijn OshKosh B'Gosh.
Ik heb daar mee moeten leren leven
sinds mijn been afgebeten is door die Lachrymose bloedzuigers.
Waarom wachtte ik nou geen uur voordat ik ging zwemmen? Waarom? Waarom? Waarom?
De bloedzuigers pakten mijn echtgenoot ook.
Ga weg.
Nee, echt waar!
Jeetje, die verdomde bloedzuigers gaven me een huppelend leven, dat deden ze.
Tuurlijk, ik krijg goede parkeerplaatsen,
maar wie houdt van een man met een been en een gezicht als het achtereind van een kip?
Ik ben zo eenzaam als een meeuw op een rots, meisje.
Oh, Kapitein Sham.
Wilt u vanavond bij mij thuis komen dineren?
Nee! - Nee!
Oh, nee, dat weet ik nog niet, mams.
Ik ben bang dat ik door de vloeren ga met deze cribbage pion.
Nou, ik zal kranten neerleggen.
Alstublieft. De kinderen maken een heerlijk diner klaar met puttanesca.
De zelfde maaltijd welke ik had voordat ze mijn been afpakten!
Oh, lieve hemel. Nou kinderen, ik neem Kapitein Sham mee naar huis.
En jullie gaan boodschappen doen voor een geheel puttanesca-vrij diner.
Maar... - 'Maar' is geen zin, Klaus.
Tante Josephine.
Hé, u heeft daar nog niet voor betaald.
Die jeugd van tegenwoordig.
Tante Josephine?
Bent u hier?
Tante Jo?
Bent u hier?
Tante Josephine?
Oh, nee.
Nee.
We zijn te laat.
Wat staat er?
Het is een zelfmoord briefje
'Violet, Klaus en Sunny, als jullie dit lezen, is mijn leven ten einde.
Mijn hart is zo koud als Ike en ik vind het leven indraaglijk.'
'indraaglijk'?
Ga verder.
'Ik weet dat jullie kinderen geen benul hebben van het zielige leven van een douarr...'
'douairière' heeft maar één 'r'.
Dat geeft niet. Ga door!
'...of wat tot deze wanhopige daat heeft geleid.' 'Daad' moet worden geschreven met een 'D'.
Het is een zelfmoord briefje. Waarom controleer je de spelling?
Ze zei dat grammatica het leukste is dat er bestaat.
Waarom maakt ze dan al die fouten?
Als jij uit een raam gaat springen,
zou je ook wel wat spellingsfouten maken.
'Weet dat ik op deze manier veel gelukkiger ben.
Als mijn laatste wens en testament, laat ik jullie drie in de zorg van Kapitein Sham,
een aardig en eerzaam man.'
Dat was zijn plan. Hij liet haar dit briefje schrijven,
en toen duwde hij haar uit het raam.
Nee. Het is geen zelfmoord briefje. Het is een boodschap.
Het moest niet 'Ike' zijn. Het moest 'ijs' zijn. Met een 'S'.
En 'Ondraaglijk' met een 'O'.
helemaal naar Curdled Cave, helemaal daar ginds.
Ze is niet dood. Ze heeft zich verstopt.
Curdled Cave?
Sunny!
Hij onderzocht branden.
Klaus, we moeten gaan.
Blijf weg bij de koelkast.
Wat?
Als hij valt dan drukt hij je plat.
Dat kan niet.
ls het voorbij?
Violet, Je kunt je haar beter opbinden.
Violet, ideetjes?
Geef me die brandblusser eens.
Waarom?
Omdat we dit anker naar ginds moeten verschuiven.
Wat? - Help me nou maar.
Ik tel tot drie en dan breken we die balk.
Breken? - Ja.
Maar dat houdt ons omhoog. - Precies.
Weet je zeker dat je je haar strak genoeg hebt gebonden?
Tot drie.
Een.
Twee.
Drie.
Wacht.
Wacht. Stop eens, Sunny.
Nu!
En wat doen we nu?
Ze leeft nog. We moeten naar de autoriteiten gaan.
Nee. - Wat?
Ze luisteren toch niet. Dat doen ze nooit. - Violet!
Het is Olaf. Hij zal nooit ophouden. We zullen haar zelf moeten vinden.
Hé, kinderen.
Ik ben Kapitein Sham, jullie nieuwe voogd.
Jullie blijven waar je bent en wij komen waar jullie zijn.
Ooit boeken gelezen over zeilen?
Klaus had precies 15 boeken gelezen over zeilen en twee boeken over meteorologie.
Maar theorie is één ding...
maar de praktijk is het andere.
Weinig kan hen voorbereid hebben voor het oversteken naar Curdled Cave
in de handen van een boos en slechtgehumeurd meer.
Maar toen de storm voorbij was en het water kalmeerde,
hadden de Baudelaires een fijn gevoel over hun prestatie.
Een zeldzaam moment van plezier in hun anders droevig bestaan.
Ze hadden het voor elkaar gekregen.
En als hun voogd hen niet kon redden,
dan zouden zij hun voogd redden.
Tante Josephine?
Bent u hier?
Tante Josephine?
Oh, kinderen.
Je hebt het voor elkaar! Je hebt de aanwijzingen uit mijn briefje ontcijferd.
Wij zijn zo blij dat u gezond bent.
Het was zo verschrikkelijk.
Graaf Olaf dwong me om dat testament te schrijven,
en het was bijna mijn dood om al die schrijffouten er in te stoppen.
Hebben jullie de boodschappen meegebracht?
Boodschappen? We komen zojuist uit een storm.
Nou en? Hoe moeten we overleven in deze grot
als jullie geen voedsel hebben meegebracht?
Overleven in deze grot?
Nee, nee, nee. Tante Josephine, u moet met ons mee terug gaan.
Uw testament geeft ons aan Kapitein Sham. U bent het enige bewijs dat dat een leugen is.
Nee, Nee, Nee, Nee, Nee, Nee, dat is veel te gevaarlijk, kinderen. Het spijt me
Te gevaarlijk? U bent onze voogd. U moet voor ons zorgen.
Ik wil het er niet meer over hebben.
Weet u, tante Josephine, Curdled Cave is te koop.
Dus?
Dus binnenkort zullen er mensen komen om het te bezichtigen.
En sommige van die mensen zullen makelaars zijn.
Tante Josephine,
Wat betekent dat?
Waar heb je dat gevonden?
Ik vond het in lke's kamer.
De branden.
Waarom onderzocht hij branden?
Dat deden we allemaal. Oom Monty, lke en...
Onze ouders.
Zij waren onze leiders.
Kinderen,
er zijn goede mensen en slechte mensen hier op aarde.
Degenen die de branden starten en degenen die ze uitmaken.
Wie doet dit?
ls het Olaf?
Ik heb al te veel gezegd. Je ouders wisten het antwoord daarop,
en kijk wat er met hen is gebeurd.
Onze ouders? Wat hebben ze gezegd?
We hadden die grot nooit moeten verlaten.
Het is nog niet te laat om nu nog om te draaien.
en dan neem ik mijn kansen met die makelaars.
Tante Josephine,
Wat hebben onze ouders gezegd?
We zullen sterven.
Wat? - Het zijn de bloedzuigers!
Het is geloof ik maar goed, dat we al een tijdje niet hebben gegeten.
Raad nog eens!
Tante Josephine!
Er zit een gat in de boot!
Klaus, wat moeten we doen? Ze eten de boot op!
We zinken, zinken, zinken.
Klaus, roeien alsjeblieft. - Verdoemd. Verdoemd.
Tante Josephine, daar helpt u ons niet mee.
Daar is een boot. Hier zijn we! Hier zijn we!
Maar hoe onaangenaam Lachrymose bloedzuigers ook kunnen zijn,
er kwam nog iets onaangenamers uit de mist te voorschijn.
Hallo, hallo, hallo.
Ik heb jullie gemist.
Zo te zien kunnen jullie wel wat hulp gebruiken.
U zult hulp kunnen gebruiken als we terug in de stad zijn.
Tante Josephine zal iedereen vertellen wat er is gebeurd.
Dan word ik gearresteerd en in de gevangenis gegooid,
en leven jullie nog lang en gelukkig
en vullen jullie je leven met uitvindingen en boeken lezen
en jullie apentandjes scherp maken.
En dapperheid en edelmoedigheid zullen uiteindelijk zegevieren.
En deze gemene wereld zal langzaam veranderen
in een plaats van vrolijke saamhorigheid.
En iedereen zal zingen en dansen en giechelen
als de kleine elf.
Een happy End. Had je dat in gedachten?
Want ik denk dat niemand een dode vrouw zal geloven.
U raakt Tante Josephine niet aan.
Ze vertelt iedereen wat er gebeurd is.
Nee, nee, nee, nee, Ik zal niemand iets vertellen. Dat beloof ik.
Gooi me alstublieft niet naar de bloedzuigers.
Je mag het fortuin hebben. Je mag de kinderen hebben.
Tante Josephine!
Alsjeblieft.
Welkom aan boord. Hete aardappel.
Ik zal weg gaan. Ik zal mijn haar verven. Ik zal mijn naam laten veranderen.
Maar wij dan? - Wees stil kind, als volwassenen praten.
Ik hoef je, denk ik, niet te vermoorden. - Nee.
Aan de andere kant, met die stunt van je daar bij het raam,
ben je niet een betrouwbaar persoon gewezen.
Maar...
...Ik zou genade kunnen hebben.
'Geweest.'
Wat?
Je zei 'gewezen'. Dat is slechte grammatica. Je had moeten zeggen:
'Ben je niet een betrouwbaar persoon geweest.'
Bedankt voor de correctie.
Geen dank.
Nee. Nee, nee, nee, nee, nee. Tante Josephine. Tante Josephine!
Tante Josephine. - Je kunt niet...
Tante Josephine. Tante... - Tante Josephine. Spring!
Nou, je snapt het wel, hè?
Tante Josephine.
Nou, we hebben gedaan wat we konden.
Iedereen rustig blijven.
Kinderen? Zijn jullie dat?
Mr. Poe! We zijn...
Aan het verdrinken.
Ik heb hem gered. Ik redde de jongen van de bloedzuigers!
Terug de diepte in, jullie vingerige duivels.
Vandaag zullen jullie niet het hoofd van deze jongen verslinden.
Graaf Olaf? Wat doet u hier?
Mr. Poe, alstublieft. Graaf Olaf, wat doet u hier, man?
Ik weet het, ik weet het. Ik had niet moeten komen.
Maar toen ik hoorde dat de kinderen in gevaar waren, moest ik...
Zelfs als ik niet...
...geschikt ben om hun voogd te zijn.
Het lijkt er op dat ik me in u heb vergist, Graaf Olaf.
Nee! - Nee.
U heeft uzelf bewezen als een uitzonderlijk vaardige voogd.
En het zou een gemis zijn in mijn verantwoordelijkheid
als ik de kinderen niet onmiddellijk aan u zou overdragen.
Maar, als u er niet was geweest, dan... - Zeg het niet!
Ik moet er niet aan denken dat ik mijn schatjes zou verliezen.
Zelfs de gedachte aan de massieve erfenis
zou een constante herinnering aan mijn hartzeer zijn.
Nou, nou, het is niet nodig om zo verdrietig te zijn.
De wet zegt duidelijk dat u het Baudelaire fortuin niet zal erven
als er iets met de kinderen zou gebeuren.
Wat zegt u?
Nee, nee. Uitgezonderd natuurlijk zijn bloedverwanten en getrouwde stellen.
Echt waar?
Mr. Poe,
Heb ik u al verteld over ons nieuwe toneelstuk?
Criticus.
Criticus!
Cape, meneer.
Probeer niet in een goed blaadje te komen.
Wat is hij van plan? Waarom zitten we in het toneelstuk?
Hij gebruikt dit als hulpmiddel. Hier staat dat twee getrouwde mensen
recht hebben op al het geld dat wie van hen beiden ook heeft.
Nee, maar hij krijgt ons fortuin toch niet door te trouwen in een toneelstuk?
Kan ik dat niet?
Samenzweerders. 'Caesar moet dood. Caesar moet dood. Caesar moet dood.'
Om een geldig huwelijk te krijgen,
moet het worden geregistreerd door een geldige wetshandhaver.
Dat staat hier.
Rechter Strauss, bent u klaar voor uw debuut?
Kijk jou toch eens. Violet, je ziet er zo knap uit.
Jij bent de bruid. Ik ben de jury. Wie is de bruidegom?
Nee, rechter Strauss, u snapt het niet. Het toneelstuk is echt waar.
Ja! Ja!
Het moet echt waar zijn. Daarom heb ik u uitgekozen.
Al de andere acteurs die ik heb gezien, misten de echte...
Welk woord zoek ik?
Haren? - Handen?
Waarschijnlijkheid.
Nou, goed onthouden, rechter Strauss,
u moet de woorden precies zo zeggen als u zou doen bij een echte bruiloft.
Het moet precies goed zijn. Er zijn talentscouts in het publiek...
op zoek naar iemand van uw leeftijd. Het komt allemaal op dit stuk neer.
Waarom moest je me dat vertellen? Oh, mijn God.
Breng haar naar de makeup.
Geniet! omarm de vlinders.
Dit is belachelijk. Violet is pas 14. Ze kan niet wettig trouwen.
Wel als ze toestemming van haar voogd heeft.
En wie is dat? Oh ja, IK!
Zoek maar op, boekenwurm.
Ja. Zodra ik 'ja ik wil' zeg en de huwelijksakte onderteken,
zul je mijn geliefde bruid zijn.
Je zult koken en schoonmaken en mijn eksterogen masseren.
en mijn dikke gele teennagels knippen.
Ja, het huwelijk is geen picnic. Je zult er voor moeten werken.
Ik zal nooit zeggen 'ja ik wil'. Nooit.
Ik denk toch van wel...
...zodra je daar boven kijkt
Laat haar gaan!
Graag. Laat haar gaan!
Ne! - Stop daarmee.
Als je niet zegt 'ja ik wil',
of als er iets gebeurd dat deze voorstelling zou onderbreken...
zeg ik één woord hier in,
en omlaag komt baby met wiegje en al.
Kleng!
Hoe kunt u? Ze is nog maar een zuigeling.
Oh, Violet. Violet, Violet, Violet.
Violet.
Je bent 14 jaar.
Je zou toch onderhand moeten weten dat je niet alles kunt hebben wat je wilt.
Je wil een leven vol geluk? Een dak boven je hoofd?
Een plekje voor jezelf en nog meer van die onzin?
En mijn wensen dan?
Ik wil dat enorme fortuin
en alle onderzoeken tegen me laten staken.
En jij helpt me om te krijgen wat ik wil...
...vanavond.
Mijn publiek wacht.
Dames en heren, wilt u uw uiteinden bij elkaar brengen
voor De Wonderbaarlijke Bruiloft.
Nee. Je gaat dit niet doen.
Ik moet wel.
Nee, kom op. Er is altijd wel iets.
Nee, deze keer niet.
Maar...
Camel, jij moet op.
Ga, Klaus. - Violet.
Ga!
Omhoog met die bult, kameel. Jij moet op.
Niets ter wereld houdt de graaf weg van zijn geliefde bruid.
Niets ter wereld. Niets ter wereld.
Niets. Niets.
Wat een prachtige dag voor een huwelijk.
Was de knappe graaf nou maar hier om zijn bruid op te halen.
Met zijn hoofd vol met haar en grote dapperheid.
de graaf heeft geen gelijke.
Wat zou Violet doen?
De dappere strijd wacht hem op.
Er is altijd wel iets. Er is altijd wel iets.
En een kalme, kale minnaar
heeft de genegenheid van de bruid gestolen.
Helaas. De bruidegom is een ploert.
En totaal niet zo knap als de graaf.
We wachten op een wonder.
Iets waardoor de knappe graaf de bruid zou komen redden...
Wat zal dit een volkomen onwonderbaarlijke bruiloft zijn.
Maar wacht.
Wat is dat?
Het is de graaf, in zijn autogiro.
Ik wist niet dat ze zo'n groot budget hadden.
Ja, ik ben het, gekomen om met mijn bruid te trouwen.
En u, meneer, U bent sprakeloos van verbazing.
Voorzichtig. De volgende scene zou wel eens zeer levendig kunnen zijn.
Ga weg, schavuit!
Haarloze Lothario!
Pak aan. En dat.
Kunnen jullie het touw wat laten vieren?
Laat de bruiloft beginnen.
Niet naar beneden kijken.
Neemt u, Graaf Olaf,
deze vrouw tot uw wettige echtgenote
in voor- en tegenspoed tot de dood u scheidt?
Tot de dood...
Dat doe ik zeker.
Neemt u, Violet Baudelaire,
deze man...? Graaf Olaf
tot uw wettige echtgenoot,
in voor- en tegenspoed tot de dood u scheidt?
Rechter Strauss, lk...
Ja ik wil.
Zij verdient hem niet. - Nee.
Denk je dat echt? - Nee, dat doet ze niet.
Nou, wat er nu nog moet gebeuren... - Sunny?
...is dat het gelukkige paar de huwelijksakte tekent.
Dan zal de verbintenis...
Officieel...
en wettig zijn.
Sunny, waar is de sleutel? De sleutel van het slot.
Het oog!
Rechterhand, alstublieft.
Kinderen, het spijt me dat ik jullie moet vertellen
over een zeer verschrikkelijke gebeurtenis.
Het spijt me te vertellen dat jullie ouders zijn omgekomen in een brand
die jullie woning geheel heeft verwoest.
Deze dingen gebeuren niet gewoon.
Kom op, kom op, Kom op, kom op!
Kijk eens wat ik met jullie mooie huisje heb gedaan.
Laten we hier eindigen.
Baas.
Wat is er? Ik ben nu enigszins bezet.
We hebben een probleem.
Waar ben je?
Kijk omhoog.
Hoi!
En zo eindigt ons toneelstuk!
Nee, wacht, het was geen toneelstuk!
Graaf Olaf zou Sunny vermoorden als ik niet meedeed met het huwelijk.
Belachelijk.
Nee, luister nou naar me.
Hij trouwde enkel met me om het Baudelaire fortuin te krijgen.
Nee, dat deel is eigenlijk wel waar.
Wat?
Violet en ik zijn inderdaad een zalig getrouwd stel,
omdat, snap je,
we zijn getrouwd in een officiële ceremony,
met officiële en wettige beloften
voor een geldige wetshandhaver
Oh, mijn God, wat heb ik gedaan?
Het spijt me! Ik wist het niet!
Eerste zakelijke opdracht,
geef de andere twee blagen op voor adoptie, afzonderlijk.
in de verre hoeken van de aarde.
Deze kinderen zijn bemoeiziek als ze samen zijn.
Mr. Poe! - Jij ploert! Arresteer hem!
Waarom?
Omdat je een begerig monster bent!
Kom op.
Oh, ben IK het monster? Ben IK het monster?
JIJ bent het monster!
Kom op. Kom op.
Deze kinderen probeerden het je te vertellen, maar je wou niet luisteren.
Niemand luistert ooit naar kinderen.
Kom op. - Denk je dat je onschuldig bent?
Jullie zijn medeplichtig.
Dit certificaat zegt dat ik het fortuin nu heb.
Kom op!
En er is niets wat je er aan kunt doen.
Wat denk je? Te duivels? Geef me wat reacties.
Hé, het huwelijk is geen picnic.
Oh, en trouwens, je bent een waardeloze acteur.
Nou, nou,
Laten we onze koppen er bij houden.
Als jullie me iets aandoen zinken jullie tot mijn niveau.
Om maar niet te spreken over het verschrikkelijk voorbeeld voor de kinderen.
Schuldig.
Het verheugt me om te zeggen dat Graaf Olaf werd vastgezet
voor meer misdaden dan we hier kunnen opnoemen.
En voordat hij levenslang kreeg, gaf de rechter het vonnis
dat Olaf moest lijden voor elke ontbering
die hij de kinderen heeft aangedaan. - Ja!
Ga weg! Ga weg!
Oh, nee.
De Baudelaires hadden gezegevierd.
Een woord dat hier betekent: 'Een gemene en talentloze brandstichter ontmaskeren
en het mysterie van de Baudelaire brand oplossen. '
Als rechtspraak maar zo aardig zou zijn.
Graaf Olaf verdween nadat een jury van gelijken het vonnis omver had gegooid.
En wat de Baudelaires betreft, wat voor hen lag was onduidelijk.
Maar één ding wisten ze wel terwijl ze opnieuw
achterin de auto van Mr. Poe kropen:
Ze zouden verder gaan.
Nou, wees niet bang, kinderen,
Ik weet zeker dat de politie Graaf Olaf zeer spoedig zal vangen.
Nee, nee, we zullen niks meer te maken hebben met die gemene man.
Voordat we weggaan,
is er misschien tijd om nog even te stoppen.
'Violet, Klaus en Sunny.' Het is aan ons geadresseerd!
Kijk een naar al die poststempels.
Het is in Engeland geweest en Rome en Kenya en Ijsland.
Ik weet niet eens waar deze van zijn.
Van wie is het?
Mama en Papa.
Het is de brief.
De brief die nooit is aangekomen.
'Liefste kinderen, Sinds we in het buitenland zijn
hebben we jullie allemaal zo gemist.
Bepaalde gebeurtenissen dwongen ons om onze reizen voort te zetten.
Eens, als jullie ouder zullen zijn,
zullen jullie alles horen over de mensen waar we mee bevriend zijn geraakt.
en de gevaren die we hebben getrotseerd.
Soms kan de wereld een onvriendelijke en onheilspellende plek lijken.
Maar geloof ons als we zeggen dat er veel meer goede dingen zijn dan slechte.
Je moet alleen goed genoeg kijken.
En wat ongelukkige gebeurtenissen lijken te zijn
zouden wel eens de eerste stappen van een reis kunnen zijn.
We hopen jullie spoedig in onze armen te kunnen houden.
Maar mocht deze brief eerder aankomen, weet dan dat we van jullie houden.
Wij zijn blij om te weten dat wat er ook gebeurd in dit leven
jullie drie goed op elkaar zullen passen
en vriendelijk zullen zijn en dapper en onzelfzuchtig,
zoals jullie altijd al geweest zijn.
En onthoud één ding, schatjes, en vergeet het nooit:
dat waar je ook bent, weet dat zolang je elkaar nog hebt,
dat je familie hebt en dat je thuis bent.
Jullie liefhebbende ouders.'
De toorts doorgeven is een uitwisselings- ceremonie die vele vormen kan aannemen.
Maar misschien de minst bekende en meest wonderbaarlijke
is het doorgeven van een verrekijker.
Beste lezer, er zijn mensen in de wereld
die geen leed en ellende kennen. Zij halen troost...
uit de vrolijke films over sjilpende vogels en giegelende elfjes.
Er zijn mensen die weten dat er altijd een mysterie opgelost moet worden.
En zij halen troost uit het onderzoeken
en het opschrijven van alle belangrijke aanwijzingen.
Maar dit verhaal gaat niet over dat soort mensen.
Dit verhaal gaat over de Baudelaires.
En zij zijn het soort mensen die weten dat er altijd wat zal zijn.
Iets om uit te vinden, Iets om te lezen,
Iets om in te bijten en iets om te doen
om een vluchthaven te maken hoe klein ook.
En dat is de reden, ben ik blij om te zeggen,
dat de Baudelaires inderdaad zeer fortuinlijk zijn.
Split en sync door Dr_IT. www.ondertitel.com